<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دادگستری کل استان اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی آراء</JournalTitle>
				<Issn>2717-1841</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تزاحم حق مالکیت خصوصی با مصلحت قواعد ثبت اسناد و املاک در پرتو نظریه توازن بین حق و مصلحت</VernacularTitle>
			<FirstPage>3</FirstPage>
			<LastPage>18</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">237661</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مجتبی</FirstName>
					<LastName>رضایی</LastName>
<Affiliation>دادرس محاکم عمومی شهرضا</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">موضوع مالکیت و قواعد حقوقی مربوط به آن از قدیمی­­­­­­­­­­­­ترین مفاهیم حقوق مدنی می باشد که در راستای ضابطه‌مند نمودن قواعد مالکیت اراضی حقوق ثبت املاک، ظهور و بروز یافت و مفاهیم و الزامات جدیدی در راستای تثبیت و انتقال مالکیت را با خود به همراه آورد. تصویب مواد 22 و 46 و 72 قانون ثبت اسناد و املاک از همان سال‌های آغازین، اختلاف نظرات حقوقی جدی در مورد مفهوم و قلمرو مواد مذکور و وضعیت حقوقی قرارداد عادی متضمن انتقال مالکیت املاک ثبت شده نزد حقوق دانان و دادگاه‌ها پدید آورد. هرچند به لحاظ اهمیت موضوع، تحقیقات زیادی در باب نقد رویه و نظریات موجود صورت گرفته است؛ لکن در این پژوهش نگارنده سعی دارد با نگاهی جدید ضمن بازتوضیح مجدد اختلافات موجود، نظریه ی منتخب خود را با استمداد از مباحث فلسفه حقوق، بر اساس تئوری توازن حق و مصلحت تبیین نماید.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">حقوق ثبت اسناد و املاک</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">حق مالکیت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مصلحت عمومی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://ara.adlesfahan.ir/article_237661_a01106432ec9a2ec5c26152fc49cf529.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دادگستری کل استان اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی آراء</JournalTitle>
				<Issn>2717-1841</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تنصیف دارایی زوجین در نظام حقوقی ایران وانگلستان</VernacularTitle>
			<FirstPage>19</FirstPage>
			<LastPage>42</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">237662</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مریم</FirstName>
					<LastName>امانی</LastName>
<Affiliation>کارشناس ارشد</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">عقد نکاح از جمله عقودی است که دارای آثار مختلفی می باشد. یکی از آثار عقد ازدواج ایجاد تعهدات مالی در روابط زوجین و همچنین ایجاد تغییر در سیستم  مالکیت اموال، نحوه اداره و تقسیم آنها در طی ایام زناشویی و پایان نکاح می باشد. از آنجا که سیستم حاکم بر حقوق ایران سیستم جدایی دارایی زوجین می باشد لذا اکثریت زنان  بخاطر این که عموما در امور منزل فعالیت دارند از کسب درآمد و دارایی مستقل برای خود  با وجود مکلف بودن زوج به تامین مالی به سود زوجه از این حقوق در بیرون از منزل محروم هستند. دراین مقاله مشخص می شود که در این زمینه حقوق ایران و بعضی از کشور ها برای بهره مندی زنان از دارایی اکتسابی زوج در طول دوران زوجیت بعد از پایان نکاح و دارا بودن شرایط، شرط تنصیف دارایی را پیش بینی نموده است و جایگاه شرط تنصیف دارایی در حقوق ایران بصورت شرط ضمن عقد در زمان نکاح  ایجاد و بعد از پایان نکاح و وقوع طلاق و دارا بودن دیگر شرایط نیز در رویه قضایی قابلیت اعمال دارد. اما جایگاه شرط تنصیف دارایی زوجین در حقوق انگلستان بطور مستقل جایگاه مشخصی وجود ندارد و در رویه قضایی نیز دادگاه ها بطور مستقل نسبت به اعمال آن اکراه دارند. ولی اگر همانند حقوق ایران بصورت شرط ضمن عقد ایجاد شوند در رویه قضایی نیز قابلیت اعمال دارد و دارای جایگاه خاصی می باشد. همچنین در حقوق انگلستان بطور مستقل شرط تنصیف وجود ندارد اما از جهت ماهیت نفقه و تفاوت آن با حقوق ایران می توان گفت این نهاد می تواند با پیش بینی نفقه مستمر بصورت شرط ضمن عقد یا قرارداد جدا گانه(برعکس حقوق ایران) و همچنین ایجاد نفقه ودیعه ای(نفقه حمایت از زوجه در هنگام طلاق در طول حیات او و یا بعد از وفات زوج) را فراهم آورد و وجود چنین نهاد حمایتی در حقوق انگلستان نهادی مشابه(مانند شرط تنصیف دارایی زوجین) در حقوق ایران محسوب می شود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شرط ضمن عقد</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شرط تنصیف دارایی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">حقوق ایران</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">حقوق انگلستان</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عقد نکاح</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">طلاق</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://ara.adlesfahan.ir/article_237662_bfdad538686796f8390c101637dd1cd6.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دادگستری کل استان اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی آراء</JournalTitle>
				<Issn>2717-1841</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>ضمان بیت المال در پرداخت دیه و آثار مترتب بر آن</VernacularTitle>
			<FirstPage>43</FirstPage>
			<LastPage>68</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">237663</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>امیر</FirstName>
					<LastName>هاشم زاده</LastName>
<Affiliation>کارآموز قضایی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مهدی</FirstName>
					<LastName>هلالی</LastName>
<Affiliation>کارآموز قضایی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در تمامی نظام‌های حقوقی اصل بر مسئولیت کیفری شخصی می باشد که به این اصل در ماده ۱۴۱ قانون مجازات اسلامی نیز اشاره شده است. از جمله مصادیق این اصل شخصی بودن مجازات ها می باشد. به موجب این اصل هر کس فقط به خاطر رفتاری که شخصاً مرتکب شده است مسئول شناخته می شود و هیچ کس را نمی توان به موجب رفتار به دیگری مورد مجازات قرار داد. اما در مواردی قانونگذار از جمله در ماده ۱۴۲ قانون مجازات اسلامی از این اصل عدول نموده است. از جمله این موارد می‌توان به مسئولیت بیت المال در پرداخت دیه اشاره نمود. که مصداقی از مسئولیت ناشی از فعل غیر می باشد. در این زمینه و همچنین در مورد نحوه پرداخت دیات، انواع مختلف جرائم و شرایط پرداخت دیه نظرات مختلفی در فقه و حقوق ایران ابراز شده است و همچنین در مورد آثار پرداخت دیه از جمله برائت ذمه اشخاص و امکان رجوع به مسئولین اصلی از طرف بیت المال پس از کشف واقع و یا رجوع به ایادی متعاقب دریافت کننده دیه نظرات متفاوتی بیان گردیده که نقد و بررسی و انتخاب نظر اصح در رسیدگی‌های قضایی می تواند مفید باشد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بیت المال</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دیه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ضمان بیت المال</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پرداخت دیه</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://ara.adlesfahan.ir/article_237663_ba2b3980b070094b48def03d5c367c47.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دادگستری کل استان اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی آراء</JournalTitle>
				<Issn>2717-1841</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>ماهیت حقوقی اسکناس و آثار مترتب بر آن</VernacularTitle>
			<FirstPage>69</FirstPage>
			<LastPage>84</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">237664</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمد</FirstName>
					<LastName>حاتمی کیا</LastName>
<Affiliation>قاضی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">&lt;br /&gt;

 در مقاله حاضر که در صدد بیان ماهیت اسکناس و آثار حقوقی مترتب بر آن است؛ نویسنده سعی بر آن داشته که از جهتی به بررسی وضعیت فقهی-حقوقی پول که با دو نگرش همراه است بپردازد. یکی از این ابعاد نگرش کلان برای اسکناس می باشد که بر اساس این نگرش پول به عنوان دارائی هرکشور محسوب نمی شود و صرفاً نماینده کالا و خدمات است و از بعد دیگر نگرش خرد است که از این دیدگاه پول دارائی هر فرد محسوب می شود. دیدگاه امام خمینی(ره) نیز می تواند جمع بین این دو نگرش باشد. به عبارتی تا زمانی که اسکناس نماینده کالا و خدمات باشد به خودی خود دارای ارزش نمی باشد. اما وقتی کالا و خدمات به نحو مستقل مطرح شد دارای ارزش و ماهیت است. البته مثلی یا قیمی بودن در تعریف ما بسیار موثر است؛ زیرا تا زمانی که اسکناس هایی از یک واحد مثلاً ده هزار ریالی به چاپ رسیده اند و قدیمی نشده اند می توان آن را مثلی دانست و اگر مدت مدیدی از آن گذشت که دچار تغییرات شد دیگر قیمی می باشد. بنابراین پول زمانی که به عنوان نماد ارزش کالا و خدمات باشد برای جبران خسارت ناشی از آن صرفاً نباید به مبلغ اسمی آن بسنده کرد زیرا در گذر زمان معمولاً مبلغ اسمی ثابت است ولی پشتوانه آن دچار کاهش می شود. پس هر شخصی که وجهی را دریافت می کند می بایست پشتوانه آن را جبران کند نه مبلغ اسمی را که این امر در قانون آیین دادرسی مدنی در بحث خسارت تأخیر تأیه پیش بینی شده است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پول</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مثلی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">قیمی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ارزش</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اثر حقوقی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مبلغ اسمی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کالا و خدمات</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://ara.adlesfahan.ir/article_237664_062905b5a132198459bf7673f09e60bb.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دادگستری کل استان اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی آراء</JournalTitle>
				<Issn>2717-1841</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مسئولیت مدنی ناشی از نقض حقوق مالکیت صنعتی در حقوق ایران</VernacularTitle>
			<FirstPage>85</FirstPage>
			<LastPage>106</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">237665</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مهدی</FirstName>
					<LastName>محسنی</LastName>
<Affiliation>قاضی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمدرضا</FirstName>
					<LastName>توکلی</LastName>
<Affiliation>قاضی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">مالکیت صنعتی به عنوان بخشی از حقوق مالکیت معنوی و شاخه ای از حقوق تجارت است که حقوق غیر مادی ناشی از علایم مشخص کننده مانند علایم تجاری یا صنعتی و یا خدماتی، اسم تجاری، سمبل یا علامت و مشخصات منشاء کالا را مورد مطالعه قرار داده و به حقوق حاصل از خلاقیت و نوآوری از قبیل ورقه های اختراع، گواهی اشیاء مصرفی و بالاخره به اشکال و ترسیمات و مسایل راجع به رقابت نامشروع و سوء استفاده از حقوق مالکیت صنعتی می پردازد. امروزه مالکیت صنعتی، چه در حقوق داخلی و چه در سطح بین المللی، به علت الزامات بازرگانی بین المللی و روابط اقتصادی کشورها با یکدیگر، مورد حمایت جدی قرار گرفته است. با پیدایش این نوع مالکیت، مسائل حقوقی جدیدی، پدیدار شد و حقوق دانان را با چالش‌های مختلفی روبرو کرده است. یکی از این چالش ها مسولیت مدنی ناشی از نقض  مسائل بیمه این نوع مالکیت می باشد. به هر حال و با توجه به تمام مسائل موجود در این زمینه، امروزه با توجه به اهمیت اقتصادی و ارزش بالای آفرینه های فکری از یک سو و ترس نگرانی از ورود خسارت به این اموال یا ایجاد مسئولیت برای تجار و مخترعان از سوی دیگر، ضرورت دارا بودن شیوه هایی برای جبران خسارات ممکنه  بیش از پیش آشکار شده است. برای تحقق این امر راهکارهایی وجود دارد که  بر آن است  به آنها بپردازد. تا ببینیم  چه شیوه هایی برای جبران خسارات ناشی از نقض حقوق مالکیت صنعتی در نظام حقوقی ایران وجود دارد و آیا قواعد عمومی مسولیت مدنی در این زمینه نیز حاکم است یا اینکه قواعد جدیدی برای آن پیش بینی  شده است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نقض حقوق مالکیت صنعتی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مسولیت مدنی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جبران خسارات</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">حقوق ایران</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://ara.adlesfahan.ir/article_237665_c5262f95f51f87147493d408e1698b5a.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دادگستری کل استان اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی آراء</JournalTitle>
				<Issn>2717-1841</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>نحوه اجرای احکام دادگاه نسبت به اموال منقول غیر مادی</VernacularTitle>
			<FirstPage>107</FirstPage>
			<LastPage>126</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">237666</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>راضیه</FirstName>
					<LastName>عرب</LastName>
<Affiliation>دادورز</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">تحولات صنعتی و اقتصادی باعث افزایش اموال منقول، اموال غیر مادی و اموال مبتنی بر دانش و حقوق معنوی شده است. در گذشته اموال منقول و مادی اهمیت بیشتری داشت اما امروزه بیشتر ثروت جوامع پیشرفته را سهام افراد، مالکیت­های صنعتی، طرح­های صنعتی، مالکیت­های ادبی و هنری، علائم تجاری، نرم افزارهای رایانه­ای، سرقفلی، حق کسب یا پیشه یا تجارت و مجوزهای شغلی و... تشکیل می­دهد. تفاوت اموال غیر مادی و حقوق معنوی با دیگر اموال از یک سو و گسترش و اهمیت این اموال از سوی دیگر پرسش­هایی را در خصوص اجرای احکام نسبت به این اموال از جمله قابلیت و نحوه­ی توقیف و مزایده­ی این اموال مطرح نموده است. اهمیت بحث و بررسی در مورد اجرای احکام اموال غیر مادی، ضروری به نظر می­رسد که در مقاله حاضر به آن خواهیم پرداخت.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اموال منقول غیر مادی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اموال فکری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اجرای احکام مدنی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">توقیف</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://ara.adlesfahan.ir/article_237666_92a1b4b6b5d66ca0cfdcf03e7624a995.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
