ارکان متعدد یک دعوا، در یک پرونده قابل رسیدگی هستند و لزومی به طرح جداگانه و نوبتی و مقدماتی ارکان متعدد نیست؛ مگر اینکه قانون­گذار همانند مادّۀ 19 قانون آیین دادرسی دادگاه­های عمومی و انقلاب در امور مدنی، به لحاظ مصالح خاص و تخصصی بودن رسیدگی و تفکیک صلاحیت­های ذاتی دادگاه­ها، اثبات برخی از ارکان دعوی را در صلاحیت مرجعی غیر از دادگاه عمومی قرارداده باشد. با این مقدمه و با توجه به اصل استماع دعوی، چنانچه دادگاه بخواهد خواهان را مکلف به اثبات جداگانه ارکان دعوا نماید، باید مستندی برای این تکلیف داشته باشد و علاوه بر استناد به مادّۀ 2 قانون آیین دادرسی دادگاه­های عمومی و انقلاب در امور مدنی(که بیانگر یک قاعده کلی است)؛ یک یا چند مستند قانونی(شکلی یا ماهوی) دیگر برای این تکلیف بیابد و صراحتاً به آنها استنادکند و مشخص­نماید که کدام یک از مقررات قانونی، در طرح دعوی رعایت نشده که بدون آن، دعوا قابلیت استماع دعوی ندارد و نمی­توان به آن رسیدگی کرد.