زمینه و هدف: لزوم مقابله وپیشگیری وضعی ازجرایم و تعرضات نسبت به محیط زیست همواره موردتوجه نظام قضایی ایران قرار داشته؛اما دراین راستا همواره با چالشهایی متعددی مواجه بوده است. این مطالعه باهدف شناسایی این چالشها، راهبردهای علمی و موثر درجهت مقابله باجرایم زیست محیطی درنظام کیفری ایران ارائه شده است.
مواد و روش‌ها: روش تحقیق در این پژوهش بصورت توصیفی ـ تحلیلی است. ابزار گرداوری داده ها کتابخانه ایی، ازطریق مطالعه کتب، مقالات و آثار علمی مرتبط با موضوع است.
ملاحظات اخلاقی: دراین تحقیق، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد، از رهگذر مفید بودن بکارگیری فناوری های جایگزین انسان به عنوان راهبردی مطلوب درپیشگیری وضعی درقبال جرایم زیست محیطی، آنچه موجب چالشی عمیق در این حوزه شده است عدم اتّخاذ راهبردهای پیشگیرانه کرامت مدار توسط دولت به عنوان متولی اصلی این امر در جهت بکارگیری مشارکت جامعه نهادهای غیردولتی می باشد، چراکه شایسته نیست، پیشگیری از بروز جرایم زیست محیطی موجب خدشه بر آزادیهای فردی و حقوق افراد در جامعه شود. لذا استفاده از فناوری جهت پیشگیری وضعی نباید افراطی باشد و در کنار استفاده متعادل از آن، باید از نهادهای غیردولتی نیز کمک گرفت.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان می دهد که راهبرد های پیشگیری وضعی در قبال جرایم فوق، صرفاً به دنبال اتخاذ اقداماتی است که در تصمیم بزهکاران بالقوه تأثیر گذارد، با این وجود، هزینه ی کمتری را بر جامعه تحمیل مینماید. لذا این شیوه پیشگیری، در کشور ما از سوی مسؤولان قضایی با استقبال بیشتری مواجه شده است.