افراد دارای معلولیت به‌مثابه سایر افراد باید از تمامی حقوق بشر بهره‌مند شوند؛ چشم‌انداز دسترسی به آموزش و شغل و حفظ و پیشرفت در آن به موجب معلولیت برای این افراد کاهش پیدا کرده است. از این حیث وضع قوانین و مقررات در جهت حمایت از ایشان ضروری جلوه می‌نماید؛ در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران به این مهم توجه شده است و قوانین و مقرراتی برای دستیافت ایشان به حقوق خود و از بین رفتن تبعیض‌های منفی موجود وضع شده است؛ اما در عمل حقوق ایشان در مراحل مختلف مورد تضییع قرار می‌گیرد. در تحقیق فوق از نوع توصیفی و تحلیلی با روش گردآوری داده ها از نوع کتابخانه‌ای سعی بر آن بود تا به این سوال پاسخ داده شود که حقوق معلولان در پرتوی آراء هیئت عمومی دیوان عدالت اداری چگونه ارزیابی می شود؟ نتیجه‌ی نوشته فوق نیز حاکی از این است که آراء هیئت عمومی دیوان عدالت اداری تا چه حد در تضمین حقوق معلولان موثر است. نظارت قضائی دیوان ضمانت اجرای موثری در جهت اطمینان از بهره‌مندی ایشان از حقوق خود است. هیئت عمومی دیوان با ابطال مقررات دولتی‌ای که به نوعی مغایر با شرع، قانون، خارج از صلاحیت و یا تخلف در اجرای قانون بوده از تضییع حقوق معلولان جلوگیری می‌کند.