انفال، اصطلاح عام وفراگیری است که شامل طیف وسیعی از اموال با ویژگی‌هایی متفاوت می‌شود. معیار تمییز انفال مالک خاص نداشتن و اموال عمومی از قبیل زمین‌های موات یا رها شده، معادن، دریاها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و سایر آب‌های عمومی، کوه‌ها، دره‌ها و.... در اختیار حکومت اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آنها عمل نماید. در این تحقیق با روش تحلیلی- توصیفی به بررسی انفال و ارتباط با حقوق عامه پرداخته شده است. انفال اموالی هستند که مصادیق نسبتا زیادی دارند و حقوق عامه حق استفاده از این اموال را برای عموم افراد به رسمیت میشناسد. حقوق عامه تضمین کننده مالکیت عمومی اشخاص بر انفال می باشد. . به عنوان نمونه استفاده از حریم رودخانه ها ، مراتع، جنگل ها که همگی در زمره انفال به شمار می روند، از طریق حقوق عامه بروز می کند. مقامات قضایی (دادستان) ملزم به صیانت و احیای این حقوق می باشند. در واقع انفال به عنوان اموال عمومی که قابلیت استفاده از آن را همگان در یک سرزمین دارند، به شمار می آیند و حقوق عامه نیز به عنوان یک حق می تواند مرتبط با استفاده از انفال باشد. صیانت از این حق درنظام حقوقی به دادستان محول شده است. بنابراین دادستان می بایست حقوق و منافعی را که از استفاده از انفال نصیب عموم جامعه می شود را رصد و هر جا حقی تضییع شده باشد در پی احقاق عمومی آن بر آید.