ضمانتنامههای بانکی از مؤثرترین اسناد بینالمللی است که بدون آن ها اجرای تعهدات طرفین امکانپذیر نیست یافقدان آن ها طرفین قرارداد را با مخاطراتی مواجه مینماید. مهمترین وصف این اسناد استقلالشان از قرارداد پایه است که ذینفع را قادرمیسازد پرداختی قطعی و فوری از یک ضامن متمکن در کشور خود داشته باشد. استثنای بینالمللی نسبت به اصل مذکور، تقلب است که میتواند مانع از مطالبه و پرداخت وجه ضمانتنامه به ذینفع آن گردد. سؤال مطرح شده این است که رویکرد مقررات بینالمللی در خصوص موضوع تقلب چیست و کنوانسیون ضمانتنامههای مستقل و اعتبارات اسنادی تضمینی در این خصوص چه تدابیری اتخاذ کرده است؟ قواعد و مقررات اتاق بازرگانی بینالمللی در خصوص موضوع تقلب رویکرد سکوت یا نزدیک به سکوت را اتخاذ کردهاند، اما کنوانسیون فوقالذکر تنها سندی است که در رابطه با موضوع تقلب مقرراتی وضع کرده است که رهنمودهای مفیدی را به دادگاهها در این رابطه ارائه می نماید.
