فردی کردن مجازات به عنوان دستاورد رویکردهای جرم شناختی معاصر از جمله جنبش دفاع اجتماعینوین، با بکارگیری ابزارها و دستورالعمل های حقوقی، روانشناختی، جامعه شناختی در صدد تعیین کیفریمتناسب برای مجرم است. رویکرد جرم شناختی معاصر که در قوانین حاکم بر الگوهای تعیین کیفر تاثیراتچشمگیری داشته بر ضرورت ها و ایدئولوژی های ناظر بر درمان و کنترل مجرمان تاکید و در فردی کردنمجازات ها، شیوه های متفاوتی را اتخاذ می کند. در این راه از ابزارهای مهمی در زمینه فردی کردنمجازات ها از جمله در نظر گرفتن شرایط و وضعیت فرد مجرم و همچنین توجه قاضی به پرونده شخصیتفرد می توان بهره برد. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی، به بررسی اصل فردی کردن مجازات ها بهعنوان یکی از اصول مترقی حاکم بر مجازات ها وپرونده شخصیت مجرم در مراحل دادرسی و پساکیفری می پردازد.نتیجه حاصله این پژوهش نشان میدهد که فردی کردن مجازاتها در پرتو تشکیل پرونده شخصیت، نتایجمطلوبی در مراحل دادرسی به ویژه در اتخاذ تصمیم نهایی توسط مقام قضایی دارد و در مرحله پساکیفری،یعنی پس از تحمل کیفر نیز بر سبک زندگی و رفتار اجتماعی مجرم و کنترل رفتارهای جنایی که محتملاست در آینده ارتکاب یابند تاثیرگذار می باشد و میزان تمایل به بازبزهکاری را در مجرم کاهش میدهد